تئاتر

«شب دشنه‌های بلند» علی شمس نمایشی است خارج از جریان عرف کنونی تئاتر ایران. شیرین است و لبخند روی لبانتان می‌آورد...شکل درستی از کمدیا دلآرته را ارائه می‌دهد...در نهایت آنکه اثری است خلاق چه در اجرا و چه در متن.

نمایش «آرسن»، نوشته کارینه خودیکیان نمایشنامه نویس ارمنستانی، با ترجمه‌ آندرانیک خچومیان و بازنویسی و کارگردانی بهزاد صدیقی از 12 مرداد ماه در تالار قشقایی تئاتر شهر به صحنه می‌رود.(+تیزر نمایش)

مدیا کاشیگر نویسنده و مترجم سرشناس ایران که به دلیل مشکل تنفسی در بخش اورژانس بیمارستان امام خیمنی (ره) بستری شده بود ظهر شنبه 7 مردادماه وفات یافت. این شاعر و نویسنده از پنج روز پیش تحت درمان و مراقبت ویژه قرار داشت.

درامانقد-تئاتر: «یک دقیقه و سیزده ثانیه»، نوشته محمد چرمشیر و بهمن عباسپور، به کارگردانی شهرام گیل‌آبادی، این‌روزها در سالن سمندریان تماشاخانه ایرانشهر اجرا می‌شود. نمایش داستان چهار زن کارتن‌خواب است که به نوبت هرکدام...

نمایشنامه «خون در گلوی گربه» نوشته هنرمند نابغه آلمانی هاینر ورنر فاسبیندر برای اولین بار به کارگردانی محسن معینی از 9 مرداد در تماشاخانه باران به صحنه می رود.

تئاتر تلویزیونی "هویت"به کارگردانی علی سرابی و بازی هنگامه قاضیانی پنجشنبه 5 مرداد ماه از شبکه چهار سیما پخش می‌شود.

کتاب «چگونه بهترین بازیگر جهان شوم؟» نوشته سامی صالحی ثابت مدرس، منتقد و کارگردان تئاتر، که به زودی راهی بازار خواهد شد به آموزش بازیگری هم در بعد نظری و هم در بعد عملی می پردازد و به طور مشخص راهنمایی است برای نوجوانان علاقه مند به بازیگری که از ابتدا شناختی جامع از تئاتر و بازیگری پیدا کنند.

به نظر می رسد درگیری اصلی به نوعی به دیوار بلند عدم گفت و گو بین مدیران فرهنگی ایران با سلایق مختلف سیاسی بر می گردد. این روند اینک به صحنه تئاتر نیز کشانده شده است. مسئله کارتن خوابها از جمله معضلاتی است که به طور ضمنی همواره بین شهرداری و دولت درباب آن کشمکش وجود داشته است. از وعده های 12 سال پیش محمدباقر قالیباف شهردار تهران از بین بردن این معضل در شهر تهران بود اما در سالهای اخیر کارتن خوابی، از شدت رشد فقر جایش را به گورخوابی داد و حالا این آسیب دردآور بهانه ای شده است تا روی صحنه تئاتر رقابت های مدیران فرهنگی و سیاسی را پر رنگ تر کند.

بهرام رادان سوپر استار سینمای ایران در اولین تجربه خود روی صحنه، نقش «زال» شاهنامه را بازی می کند.

«لامبورگینی» یک لحاف چهل‌تیکه است. یک کولاژ از حرف‌ها و شوخی‌ها. شوخی‌ها بیان می‌شوند و هیچ تلنگری در ادامه نمی‌زنند. هر آنچه گفته می‌شود تاریخ مصرفشان در همان لحظه است.