درامانقد-سینما: پلنگ‌های جشنواره لوکارنو در حالی به برگزیدگان این جشنواره رسید که این جشنواره به علت شیوع کرونا برگزار نشد. مدیران و داوران لوکارنو تنها در راستای رسالت خود در حمایت از تولیدات مستقل سینمایی آثار برگزیده خود را از میان فیلم‌هایی که ارسال شدند معرفی کردند.

به این ترتیب «چوکوبار» ساخته لوکرتسیا مارتل فیلمساز زن برجسته و «زاهوری» ساخته ماری آلساندرینی که هر دو آرژانتینی هستند به عنوان برندگان اصلی دوره ۲۰۲۰ لوکارنو معرفی شدند. این ۲ فیلم در بخش «فیلم‌های فردا» که مهمترین بخش رقابتی این جشنواره است این موفقیت را کسب کردند.

مدیران جشنواره اعلام کرده بودند که این دوره جشنواره که پیش تر قرار بود از ۵ تا ۱۵ آگوست (۱۵ تا ۲۵ مرداد) برگزار شود لغو می‌شود. از آنجا که تماشاچیان این رویداد در شمار زیاد در گرانده پیاتزا؛ میدان بزرگ و معروف پیاتزا و در فضای باز برای تماشای فیلم‌ها گردهم می‌آیند این کار در دوران کرونا خطرناک تشخیص داده شد و لغو گردید.

مدیر هنری لوکارنو تاکید کرده بود که تصمیم ندارند تا این دوره را به صورت دیجیتال یا آنلاین برگزار کنند و به جای آن به حمایت از فیلم‌های مستقل می‌پردازند.

از این رو جشنواره لوکارنو همچنین با اهدای جایزه هیات داوری از فیلم «وحشی‌گری» میگل گومز فیلمساز پرتغالی تقدیر کرد. جایزه نوآورانه‌ترین پروژه نیز به فیلم «پارچه پیکر انسان» به ورونا پاراول و لوسین کستینگ تیلور رسید.

دو جایزه پلنگ اصلی که به مارتل و آلساندرینی اهدا شد برای هر یک ۷۷ هزار دلار پول نقد همراه داشت. این دو فیلم هر دو بر مضامین نژادی و سوء‌استفاده از اقتدار تمرکز دارند. «چوکوبار» مستندی ترکیبی با زمینه‌های تاریخی و فرهنگی درباره ترور فعال آرژانتینی خاویر چوکوبار در سال ۲۰۰۷ است.

جوایز برتر بخش «پاردو دی دومینی» یا «پلنگ فردا» که مختص فیلم‌های کوتاه و متوسط است در بخش بین‌المللی به «من از آن گریختم و هنوز در آن هستم» ساخته «دارول اولو کی» فیلمسازی از لس‌آنجلس اهدا شد که درباره از دست دادن پدرش است.

در بخش فیلم کوتاه سوییس نیز یوناس اولریش برای «مردم در روز شنبه» برنده پلنگ شد. این فیلم به این موضوع می‌پردازد که سوییسی‌ها چگونه بعداز ظهر شنبه خود را می‌گذرانند.

لوکارنو با این شیوه برگزاری تلاش کرد که هزینه های امسال را به کمک به سینمای مستقل اختصاص دهد و در ضمن به نوعی رویکرد و جایگاه خود را در میان جشنواره های مهم و معتبر اروپایی حفظ کند و و در روند اثر گذاری خود وقفه ایجاد نکند. جشنواره لوکارنو پس از کن، ونیز و برلین چهارمین جشنواره بزرگ و معتبر اروپایی محسوب می شود که همواره به نوعی پایگاه سینمای مستقل جهان بوده است.