درامانقد-سینما: سر آلن پارکر کارگردان، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس همه‌فن‌حریف بریتانیایی که برای “قطار سریع‌السیر نیمه‌شب” و “میسی‌سیپی می‌سوزد” دو بار نامزد جایزه اسکار شد و از دنیای فیلم‌های تبلیغاتی به فیلم‌های بلند داستانی راه پیدا کرد، روز جمعه در پی یک بیماری طولانی درگذشت. او 76 ساله بود. موسسه فیلم بریتانیا (BFI) خبر درگذشت پارکر را تأیید کرد.

پارکر فیلم‌هایی متفاوت ساخت و در چند ژانر بسیار ماهر بود. او در مصاحبه‌ای گفت: دوست دارم هر بار کارهای متفاوت انجام بدهم. این‌طوری می‌توانم به لحاظ خلاقانه تازه بمانم.

پارکر 14 فیلم بلند داستانی را کارگردانی کرد که شش تای آن‌ها بر مبنای فیلمنامه‌هایی از خود او ساخته شد. او بخصوص در ساخت فیلم‌هایی با محوریت موسیقی استاد بود: “باگزی مالون” (1976)، “شهرت” (1980)، “دیوار: پینک فلوید” (1982)، “د کامیتمنتز” (1991) و “اویتا” (1996) با بازی مدونا در نقش اوا پرون. او در 1995 در مصاحبه‌ای گفت: اگر بتوانید موسیقی و تصویر را با هم استفاده کنید، فیلم شما خیلی پرقدرت خواهد شد.

به گزارش هالیوود ریپورتر، پارکر همچنین مهارت خود را در پرداختن به موضوعات جدی به نمایش گذاشت. نمونه آن فیلم جنجالی “قطار سریع‌السیر نیمه‌شب” (1978) که بر اساس رمانی به همین نام نوشته بیلی هیز و فیلمنامه‌ای از الیور استون ساخته شد. این فیلم تلخ با بازی برد دیویس در نقش یک آمریکایی جوان که به جرم قاچاق مواد مخدر در ترکیه پنج سال زندانی می‌شود، نامزد شش جایزه اسکار ازجمله اسکار بهترین کارگردان برای پارکر شد و در دو بخش بهترین موسیقی و فیلمنامه اقتباسی (استون) جایزه را به خانه برد.

همین‌طور “میسی‌سیپی می‌سوزد” (1988) درباره دو افسر اف‌بی‌آی (جین هکمن و ویلم دافو) که در 1964 درباره ناپدید شدن سه فعال حقوق بشر تحقیق می‌کنند. این فیلم هم نامزد اسکار بهترین فیلم شد و دومین نامزدی اسکار بهترین کارگردان را برای پارکر به همراه داشت.

او در جوایز آکادمی در 1979 جایزه اسکار بهترین کارگردانی را به مایکل چیمینو برای “شکارچی گوزن” و در 1980 به بری لوینسن برای “رین من” واگذار کرد.

پارکر در 1987 تریلر ترسناک و جنجالی “قلب آنجل” را با بازی میکی رورک، لیسا بونت و رابرت دنیرو کارگردانی کرد. ام‌پی‌ای‌ای ابتدا به این فیلم که داستانش در نیو اورلینز روی می‌دهد درجه ایکس داد.

او همچنین کارگردان کمدیِ زن و شوهریِ تلخ و شیرین “به ماه شلیک کن” (1982) با بازی آلبرت فینی و دایان کیتن بود. “بردی” (1984) درباره دو سرباز کهنه‌کار جنگ ویتنام با بازی متیو مودین و نیکلاس کیج جایزه داوران جشنواره فیلم کن را دریافت کرد. پارکر در 1990 رمانس “بیا بهشت را بنگر” را با بازی دنیس کوئید و تاملین تومیتا کارگردانی کرد.

کمدی “جاده ولویل” (1994) با بازی آنتونی هاپکینز و متیو برودریک، درام ایرلندی “خاکستر آنجلا” (1999) با بازی امیلی واتسن و رابرت کارلایل که بر مبنای کتاب زندگی‌نامه شخصی فرانک مک‌کورت ساخته شد از آثار متأخر او بودند. آخرین فیلم پارکر “زندگی دیوید گیل” (2003) با بازی کوین اسپیسی و کیت وینسلت بود که درامی موشکافانه درباره مجازات اعدام و نارسایی سیستم قضایی بود.

آلن پارکر متولد 14 فوریه 1944 در ایزلینگتن، یک محله کارگری در شمال لندن بود. مادرش خیاط و پدرش ابتدا پیک روزنامه و بعدها نقاش ساختمان بود. پارکر در 1971 با نوشتن فیلمنامه فیلم “ملودی” وارد دنیای سینما شد و بعد از ساخت دو فیلم کوتاه و یک فیلم تلویزیونی در 1976 اولین فیلم بلند خود فیلم موزیکال “باگزی مالون” را ساخت.

فیلم‌های او درمجموع 10 اسکار، 10 گلدن گلوب و 19 جایزه بفتا دریافت کردند.

پارکر در 2015 آرشیو شخصی خود را به موسسه فیلم بریتانیا اعطاء کرد. این آرشیو آثار او را از زمانی که کارگردان فیلم‌های تبلیغاتی بود تا زمانی که فیلم‌هایی چون “باگزی مالون”، “قطار سریع‌السیر نیمه‌شب” و “اویتا” را ساخت، دربرمی‌گیرد و شامل عکس‌ها، پوسترها، نامه‌ها، خاطرات، فیلمنامه‌ها و مواد تبلیغاتی  4 دهه فیلمسازی گردآوری شده است.

پارکر در آن زمان گفت: به نظر می‌رسد در مدت بیش از 40 سال فیلمسازی خیلی چیزها جمع‌آوری کرده‌ام و برای نگهداری آن‌ها جایی بهتر از آرشیو ملی بی‌اف‌آی در نظر ندارم.

او همان سال اعلام کرد که دیگری کاری به حرفه فیلمسازی ندارد. پارکر گفت: من از 24 سالگی کارگردانی می‌کردم، و هر روز یک جنگ بود، هر روز سخت بود. یا با تهیه‌کننده‌ها می‌جنگیدم که عقایدشان را قبول نداشتم یا با استودیوها.

پارکر در 1995 از سوی ملکه الیزابت دوم نشان فرمانده امپراتوری بریتانیا و در 2002 نشان شوالیه را دریافت کرد. او در سال‌های اخیر اوقات خود را با نقاشی می‌گذراند.

منبع: هنر آنلاین/علی افتخاری