درامانقد-سینما: آنیس واردا سینماگر فرانسویِ متولد بلژیک شاید یکی از مهمترن هنرمندان معاصر باشد که مدام با آثارش چهره ای تازه از خود نشان می دهد و افقی نو از خلاقیت فردی اش را در چند مدیوم هنری مختلف محقق می کند. از واردا به عنوان مادر موج نو سینمای فرانسه یاد می‌شود، تازه‌ترین فیلمش «واردا به کارگردانی آنیس» (Varda by Agnès) را نوعی وداع با تماشاگران خود توصیف کرد، هرچند ساخت فیلم‌های بیشتر را منتفی ندانست.

کارگردان، نویسنده، بازیگر، عکاس و هنرمند تجسمی 90 ساله که با فیلم‌هایی چون «کلئو از ساعت 5 تا 7»، «خوشبختی»، «بی‌سر‌ و‌ سامان»، «ساحل‌های آنیس» و «چهره‌ها، مکان‌ها» شناخته می‌شود، روز چهارشنبه همزمان با اولین نمایش جهانی مستند «واردا به کارگردانی آنیس» در بخش خارج از مسابقه جشنواره برلین، در مراسمی با حضور دیتر کاسلیک مدیر جشنواره فیلم برلین جایزه یک عمر دستاورد دوربین برلیناله را دریافت کرد.

به گزارش هنرآنلاین به نقل از رویترز، واردا در گفت‌وگو با خبرنگاران تلاش‌ها برای تکریم خود را رد کرد. واردا بعد از این که مجری نشست مطبوعاتی هنگام معرفی، از او به عنوان «چهره‌ای افسانه‌ای و مؤسس موج نوی سینمای فرانسه، یکی از تاثیرگذارترین جنبش‌های تاریخ سینما» یاد کرد، به اعتراض گفت: من یک افسانه نیستم. من هنوز زنده‌ام.

واردا در «واردا به کارگردانی آنیس» مقابل تعدادی تماشاگر درمورد مجموعه آثار خود بحث می‌کند و بخش‌هایی از فیلم‌های او نیز به نمایش درمی‌آید. در این بین، او با بازیگران و فیلمبردارانی که با آن‌ها همکاری کرده است مصاحبه می‌کند.

واردا گفت: من به آدم‌های دیگر خیلی علاقه دارم. و شما در فیلم افراد زیادی را می‌بینید که برای من اهمیت دارند… باید خودم را برای خداحافظی و رفتن آماده کنم.

«واردا به کارگردانی آنیس» همچنین به فعالیت‌های واردا به عنوان یک هنرمند تجسمی می‌پردازد و مجموعه‌ای از چیدمان‌های ویدیویی او را مورد کندوکاو قرار می‌دهد، که اکنون در موزه هنر مدرن نیویورک و بنیاد کارتیه در پاریس در حال نمایش است.

واردا که در ردیف غول‌های دنیای معاصر مانند ژان-لوک گدار و فرانسوا تروفو قرار دارد، در پاسخ به این پرسش که آیا «واردا به کارگردانی آنیس» آخرین فیلم اوست، گفت شاید تا 102 سالگی نتواند کار کند، در عین حال تاکید کرد: اما تا الان که خیلی خوب بوده است!

اولین فیلم واردا «La Pointe Courte» در 1956 الهام‌بخش موج نوی فرانسه بود. او حدود 50 فیلم بلند، کوتاه و مستند در کارنامه دارد. واردا اولین بار در 1962 با فیلم «کلئو از ساعت 5 تا 7» مورد توجه قرار گرفت. این فیلم در بخش مسابقه جشنواره کن نمایش داده شد. او در سال 1965 با «خوشبختی» جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره برلین، همین‌طور جایزه لویی دلوک را دریافت کرد. واردا برای «بی‌سر‌ و‌ سامان» در 1985 برنده جایزه شیر طلای جشنواره ونیز شد. او در سال 2008 «ساحل‌های آنیس» را درباره زندگی خودش ساخت که برنده جایزه سزار بهترین مستند شد. واردا در شصت و هشتمین دوره جشنواره کن جایزه نخل طلای افتخاری را دریافت کرد. «چهره‌ها، مکان‌ها» به کارگردانی او سال گذشته نامزد اسکار بهترین مستند بلند شد.